Παρακολουθώ ποδόσφαιρο για δεκαετίες και δεν μπορώ να θυμηθώ ένα Παγκόσμιο Κύπελλο με τόσο άσχημη διαιτησία. Δεν είναι μόνο μία ή δύο αμφισβητήσιμες κλήσεις - είναι κάθε παιχνίδι. Το τελευταίο παράδειγμα: Ο Νεοζηλανδός Μπεν Ολντ σκίστηκε το σορτσάκι και τα εσώρουχά του από έναν Αιγύπτιο παίκτη, έφυγε αιμορραγία και κατά κάποιο τρόπο δεν δόθηκε κανένα φάουλ. Δηλαδή, τι κάνουμε εδώ;
How is this not a foul?
Ας αναλύσουμε το περιστατικό του Ben Old. Ο τύπος του σκίστηκε κυριολεκτικά το σορτσάκι, του σκίστηκε το εσώρουχο και αιμορραγούσε. Ο διαιτητής κούνησε το παιχνίδι. Αν αυτό δεν είναι φάουλ, δεν ξέρω τι είναι. Δεν είναι ότι ο Αιγύπτιος παίκτης τον χτύπησε κατά λάθος — αυτή ήταν μια πλήρης επίθεση στο κάτω μισό του. Κι όμως, τίποτα. Ούτε κάρτα, ούτε ελεύθερο λάκτισμα, ούτε μια αγκαλιά συμπάθειας. Είναι μπερδεμένο.
Αυτή δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση. Θυμάστε το τάκλιν στον Ντόκου στο παιχνίδι της Αιγύπτου; Ή αυτό στο Trossard εναντίον του Ιράν; Και τα δύο ήταν ξεκάθαρα φάουλ, μάλλον άξια των κόκκινων, και κανένας δεν πήρε καν κίτρινη. Είναι σαν οι διαιτητές να άφησαν τα χαρτιά τους στα αποδυτήρια. Καταλαβαίνω ότι η διαιτησία είναι δύσκολη, αλλά αυτό είναι το Παγκόσμιο Κύπελλο. Αυτοί υποτίθεται ότι είναι οι καλύτεροι αξιωματούχοι στον κόσμο. Αυτή τη στιγμή, μοιάζουν σαν να κέρδισαν έναν διαγωνισμό.
Red cards are up, but serious fouls are ignored
Εδώ είναι το περίεργο μέρος: αυτό το Παγκόσμιο Κύπελλο έχει περισσότερες κόκκινες κάρτες από τις δύο τελευταίες εκδόσεις μαζί. Έτσι, οι διαιτητές μοιράζουν κόκκινα για κάτι - ίσως διαφωνούν ή δεύτερες κίτρινες - αλλά όταν πρόκειται για βίαιο ή επικίνδυνο παιχνίδι, καταπίνουν το σφύριγμα. Είναι ασυνεπές ως διάολο. Δεν μπορείς να μου πεις ότι ένας τύπος που του σκίζουν το σορτσάκι δεν είναι τουλάχιστον κίτρινο. Ο διαιτητής μάλλον κοιτούσε το ρολόι του ή κάτι τέτοιο.
Μερικοί λένε ότι συμβαίνει επειδή οι διαιτητές από ορισμένες συνομοσπονδίες είναι προκατειλημμένοι. Δεν πρόκειται να αναφέρω ονόματα, αλλά υπάρχει ένα μοτίβο. Για παράδειγμα, ένας Αιγύπτιος διαιτητής εργάστηκε φέτος στον ημιτελικό του Κυπέλλου Αιγύπτου. Και τώρα επιλέγει την Αίγυπτο στο Παγκόσμιο Κύπελλο; Αυτό φαίνεται σαν σύγκρουση συμφερόντων. Αν ένας Αυστραλός διαιτητής που δούλευε τακτικά στη Νέα Ζηλανδία επαναλάμβανε έναν αγώνα της Νέας Ζηλανδίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο, θα υπήρχε οργή. Γιατί λοιπόν αυτό είναι διαφορετικό;
Should refs be allowed to officiate their own country's games?
Όχι, δεν θα έπρεπε. Είναι τόσο απλό. Η FIFA πρέπει να παρέμβει και να βεβαιωθεί ότι οι διαιτητές δεν θα διευθύνουν αγώνες που αφορούν το πρωτάθλημα ή την ομοσπονδία της χώρας τους. Δεν έχει να κάνει με το να κατηγορείς κάποιον για εξαπάτηση - είναι να αποφύγεις ακόμη και την εμφάνιση προκατάληψης. Το γεγονός ότι πρόκειται για συζήτηση είναι γελοίο. Εάν εργάζεστε για την Αιγυπτιακή Ομοσπονδία, δεν θα πρέπει να επιλέγετε την Αίγυπτο στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Τελεία.
Και πριν πει κανείς, «Αλλά είναι επαγγελματίες, μπορούν να είναι αμερόληπτοι» — έλα. Η ανθρώπινη φύση είναι ένα πράγμα. Δεν βάζεις τον μπαμπά ενός παίκτη να είναι υπεύθυνος για το VAR για το παιχνίδι του γιου του. Η ίδια λογική ισχύει και εδώ.
What can be done about it?
Πρώτον, η FIFA πρέπει να διερευνήσει ορισμένους από αυτούς τους διαιτητές. Υπάρχουν μερικές παραστάσεις σε αυτό το τουρνουά που αξίζουν μια πιο προσεκτική ματιά. Δεύτερον, πρέπει να εφαρμόσουν αυστηρότερους κανόνες σχετικά με το ποιος μπορεί να επισημάνει ποια παιχνίδια. Όχι άλλοι διαιτητές από την ίδια συνομοσπονδία με μία από τις ομάδες, εκτός αν είναι αναπόφευκτο. Τρίτον, πρέπει να ζητήσουν από τους διαιτητές ευθύνες. Αν ένας διαιτητής χάσει ένα κραυγαλέο φάουλ όπως αυτό στον Μπεν Ολντ, θα πρέπει να σταλεί σπίτι του. Όχι μόνο για ένα παιχνίδι - για το υπόλοιπο του τουρνουά.
Οι οπαδοί είναι απογοητευμένοι. Οι παίκτες είναι απογοητευμένοι. Ακόμη και οι σχολιαστές έχουν εξαντληθεί να πουν "αυτό έπρεπε να ήταν φάουλ". Καταστρέφει το Παγκόσμιο Κύπελλο. Συντονιζόμαστε για να παρακολουθούμε τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο, όχι τους χειρότερους διαιτητές.
Οπότε ναι, κάτι πρέπει να αλλάξει. Διαφορετικά, θα μιλάμε περισσότερο για τους διαιτητές παρά για τα γκολ. Και αυτό είναι μια θλιβερή κατάσταση πραγμάτων.
